Sunday, July 10, 2011

* kenapa ya??? *

plan asal kononnya malam ni nak tidur awal...
hu3...tp mcm2 bermain di fikiran ni sebenarnya ...entah la...
runsing rasanya bila kita belum jumpa sebab musabab kenapa sesuatu perkara tu terjadi kan...

entah la 2-3 hari ni tiba2 je saya terbayang insiden yg terjadi sebelum sy patah kaki...
masih terpahat dlm ingatan tarikh 2 jun ...
bersamaan tarikh arwah mak pergi meninggalkan sy...
insiden yg berlaku bukan saya pinta tp kesannya sangat mendalam ...
ingat lagi... 1 jun mlm...mlm sebelum kejadian
sy abah dan mama bergegas balik ke kpg kerana opah sebelah abah sdg nazak
sy tahu keesokannya harinya sy ada temujanji dgn client ...
kes yg agak berat...
tp sy yakin kalau sy x dpt balik keesokan hrnya pun ia tidak akan mendatangkan mudarat...
kerana ini kes bersama yg dihandle oleh 2 kaunselor...
dan saya yakin teman sy boleh handle kes itu
sebabnya sy dah bincang beberapa strategi utk selasaikan msalah ini dengannya ...
dan sebab kedua teman sy kaunselor yg lebih berpengalaman dr sy...
mlm 1 hb tu sy sms pd bos beritahu kemungkinan sy cuti kecemasan keesokan harinya...
dia hanya balas "ok"
sy sangka bos sy fhm situasi saya...
keesokan harinya sekitar jam 7 pg saya sms sekali lagi dan beritahu sy bercuti kecemasan...
tiada sms balasan ....
jam 9 pg...
sy terima panggilan telefon dr no peribadi bos...
tanpa salam ......
sy dilemparkan dgn kata2 kesat kerana saya tak dtg ke pejabat utk handle kes kaunseling ...
katanya client mahu saya juga yg selesaikan masalahnya bukan teman sy...
waktu dia bercakap... sy hanya diam dan saya tahu client saya sdg ada bersama dia...
waktu itu hanya Allah yg tahu hati saya...
remuk , hancur, berkecai...saya kesal!!! sangat kesal...
sy bkn tidak hadir kerana pergi bersuka ria...
sy ada masalah keluarga yg melibatkan antara hidup dan mati...
waktu kembali ke pejabat ada pula yg menyampaikan...
"bos kata kat maria hari tu...beria sangat nk balik kpg bknnya org tu mati lg baru nazak"
sekali lg sy jatuh...pelik sgt2 pelik bila ayat tu keluar dr mulut org yg ada 'ilmu'...

tarikh keramat 7 jun saya kembali ke pejabat...
saya tak boleh nk gambarkan keadaan sy waktu itu...
waktu bertemu dgn bos selepas kejadian...
hati saya penuh rasa benci...marah dan sangat kesal...
bos dengan muka tak bersalah boleh kembali menegur saya...
minta saya sediakan beberapa dokumen utk bermesyurat...
sy tak tahu waktu itu dr mana kekuatan saya dtg ...
sblm2 ni saya jarang layan benda2 mengarut sebegini...selalunya sy 'ignore' kan saja
tp kali ni saya perlu beri penjelasan!...
slps mesyuarat saya bersemuka ...jelaskan situasi sy, masalah sy wktu di kpg....
*dgn nada yg agak diluar kawalan
selesai berbicara...saya dituduh sbg org yg terlalu beremosi...
cepat melatah bila sesuatu perkara terjadi...
tak pernah seumur hidup sy melatah sedemikian...
tp bila saya maruah sy dijatuhkan di hadapan client ...siapa boleh sabar kan!

dan takdirnya juga dengan kemarahan yg terbawa2 tu...
wktu tengahri ...sy ditimpa kemalangan dan patah kaki...
sy msh ingat lagi...bila sampai di hospital nurse chek denyutan nadi & jantung saya...
nurse tegur ..."adik kenapa degupan jantung adik kencang...nadi adik laju...adik sakit"
saya pelik waktu kejadian saya tak alami apa2 kesakitan ...
saya ok cuma ada sedikit calar di kaki...
dalam hati sy teringat...mungkin itu kesan amarah pd wktu pg itu...
its miracle right ...dan takdirnya juga Allah yg Maha Mengetahui...
Dia rehatkan saya untuk tempoh 2 bulan ni dari kerja2 di pejabat...
saya takjub dengan kuasa Allah...
walaupun saya dianugerahkan dengan kesakitan ...
banyak hikmah yg menyapa...
masa untuk saya muhasabah diri...belajar untuk menahan amarah selepas ini...
saya terima... sememangnnya saya terlalu ikutkan emosi tika itu...
entahla ...rasanya seperti episod ngeri dalam dalam hidup...
kemana saja sy pergi...pasti ada 'lelaki' yg bermasalah dgn saya...
sekali fikir...sayakah yg bermasalah ...atau merekakah yg bermasalah...

ikut bicara hati ...masih ada kesal yg berbekas dihati...
sy tahu segalanya dah berlalu...opah sy yg nazak itu pun telah kembali ke rahmatullah...
entahlah...sy sedikit risau...bagaimana saya mahu berdepan ...
dengan orang yang selalu menjatuhkan maruah orang di hadapan org lain...
tanpa dia sedar satu hari ...perbuatan jahatnya itu jg akan berbalik kpdnya...
wallahualam...

* hati tenanglah...maafkanlah...hu3

~terlebih2 sudah malam ni~hu3...nanite....

No comments: